Cees van den Heuvel

Cees werd in 1944 geboren in Hilversum. Toen hij een tijdje bij zijn grootouders woondeomdat zijn ouders in het buitenland verbleven, kocht hij voor zijn pas verworven pick-up met zelfgebouwd versterkertje zijn eerste plaatje (men sprak toen nog niet van single) “Bernadine”van Pat Boone, en daarna “Mack the Knife” van Louis Armstrong met aan de b-kant: ”Back ‘O Town Blues”.

Hij was meteen verkocht en zeurde zijn ouders en grootouders gek om een trompet. Om van het gezeur af te zijn mocht hij er een kopen: een “Prelude” van de firma Hakkert voor 85 gulden. Les nemen leek hem een omweg, omdat hij wist welk soort muziek hij wilde gaan spelen: jazz! Hij ontwikkelde een eigen notatiesysteem, gebaseerd op gehoor en tekens die de toonhoogte en vooral de ventielencombinaties weergaven. Dit systeem heeft hij in zijn hele muzikale carrière gebruikt.

Het nadeel: geen muziek kunnen lezen, heeft hij in de loop der jaren ruimschoots kunnen compenseren door het ontwikkelen van een ijzersterk muziekgeheugen. Toen hij in de badkamer van Krugerlaan 117 in Gouda de eerste (!) keer aan het blazen was (Ja-Da) kwam Bert Verhoef toevallig langslopen. Hij belde aan en stelde Cees voor om te komen oefenen in een orkestje: The Rhine Town Dixie Preachers. In ruim vijftien jaar ontwikkelde hij zijn trompetspel in dit orkest. Ook begon hij met zingen onder het motto: “It’s a dirty job, but somebody has got to do it”. Toen Joost Batelaan tijdelijk “het beroep” in ging en Cees de leiding overnam startte hij ook met het aankondigen, wat hem goed af bleek te gaan. Toen de Rhine Town Dixie Preachers, door verhuizingen van diverse leden ophielden met veel samen te spelen, ging Cees spelen in de Comedy Pipers in Den Haag, daarna werd hij gevraagd door Ted Easton, bij wie hij een aantal jaren met veel plezier speelde in zijn club New Orleansin Scheveningen.

Invalbeurten voor Ray Kaart en Dick Spieker in de Amsterdamse kroeg “Sam Sam” leidde ertoe dat Richard Endlich hem vroeg de trompettist te worden in de Revival Jass Band. Een paar jaar later polste Huub Janssen hem of hij in de Dutch Swing College Band wilde komen.

Toen Cees om diverse redenen, waarvan de belangrijkste was dat hij zijn leraarschap (Nederlands) niet wilde opgeven, daar niet op inging, besloot Huub Janssen hem te vragen voor zijn eigen orkest: Huub Janssen’s Amazing Jazz Band. De rest is “geschiedenis”.

Sinds 1988 speelde Cees ook in het Belgische orkest The Golden River City Jazz Band.

Toen Steven Nederhorst hem in 2008 een reunie van de Rhine Town Dixie Preachers voorstelde, was hij meteen enthousiast, om met Joost Batelaan te spreken: “oude liefde roest niet”. Met groot enthousiasme is de laatste 2 jaar gespeeld en opgetreden, met inzet van allen, inclusief de “nieuwe” bassist Tom Wigmore.

Helaas bleek in de loop van 2009 steeds duidelijker dat Cees’ ziekte de overhand kreeg. In juli van dat jaar overleed hij.

Voor verdere informatie over Cees en met de band is te vinden onder de knop ‘Historie‘.

 

De discografie van Cees is zeer uitgebreid en omvat zowel als live- als studio-opnames met o.a. de Revival Jazzband en de Amazing Jazzband van de Dutch Swing College drummer Huub Jassen. Hierbij drie soundtracks met deze bands waaronder de bekroonde versie van ‘When it is Sleepy Time Down South’

Cees was ereburger van de stad New Orleans.

  1. ‘s Wonderful – RTDP & Guests met Daisy Oosterhuis
  2. When it is Sleepy Time Down South
  3. A Kiss to Build a Dream on
 
 

The funeral of Cees van den Heuvel.

Video part 1 | Video part 2 | Video part 3